عوامل خطر افتادگی رحم
افتادگی رحم
زمانی که رحم از حالت طبیعی خود آویزان شده یا بلغزد و به داخل واژن (کانال زایمان) برود افتادگی رحم اتفاق میافتد. افتادگی رحم ممکن است ناقص یا کامل باشد. افتادگی ناقص زمانی اتفاق میافتد که رحم فقط تا حدی در واژن فرو رود. افتادگی رحم کامل هنگامی اتفاق میافتد که رحم آنقدر پایین بیاید که مقداری از بافت در خارج از واژن بیرون زده باشد.
علائم افتادگی رحم
خانمهایی که افتادگی رحم جزئی دارند ممکن است هیچ علائمی نداشته باشند. افتادگی متوسط تا شدید ممکن است علائمی ایجاد کند، مانند:
- عفونتهای مکرر مثانه یا مشکل در تخلیه مثانه
- احساسی که روی توپ نشستهاید
- خونریزی واژینال
- مشکلات در رابطه جنسی
- احساس کشش یا سنگینی در لگن
- یبوست یا مشکل در دفع مدفوع
- افزایش ترشحات
- بیرون زدگی رحم یا دهانه رحم از واژن
در صورت بروز این علائم، باید فوراً به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کرده و تحت درمان قرار بگیرید. بدون توجه مناسب، این شرایط میتواند عملکرد جنسی، روده و مثانه را مختل کند.
عوامل خطر افتادگی رحم
خطر ابتلا به افتادگی رحم با افزایش سن و کاهش سطح استروژن بالا میرود. استروژن هورمونی است که به تقویت عضلات لگن کمک میکند. آسیب به ماهیچهها و بافتهای لگن در دوران بارداری و زایمان نیز ممکن است منجر به افتادگی شود. زنانی که بیش از یک بار از واژن زایمان کردهاند یا در دوران یائسگی هستند، در معرض بالاترین خطر قرار دارند.
هر فعالیتی که به عضلات لگن فشار وارد کند میتواند خطر افتادگی رحم را افزایش دهد. عوامل دیگری که میتوانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند عبارتند از:
- یبوست مزمن
- چاقی
- سرفه مزمن
خیلی به کارت میاد : کاهش علائم یائسگی !
تشخیص افتادگی رحم
دکتر زنان با ارزیابی علائم و انجام معاینه لگن میتواند افتادگی رحم را تشخیص دهد. در طی این معاینه، پزشک از دستگاهی به نام اسپکولوم استفاده میکند که به او امکان مشاهده داخل واژن و بررسی کانال واژن و رحم را میدهد. این معاینه به صورت دراز کش یا ایستاده انجام میگیرد.
درمان افتادگی رحم
درمان برای این شرایط همیشه لازم نیست. اگر افتادگی شدید است، با پزشک خود در مورد گزینههای درمانی مناسب صحبت کنید.
درمانهای غیر جراحی شامل:
- خودداری از بلند کردن اجسام سنگین
- پوشیدن پساری، وسیلهای است که در واژن و در زیر گردن رحم قرار میگیرد و به تثبیت رحم و دهانه رحم کمک میکند.
- انجام تمرینات کگل یا تمرینات کف لگن برای تقویت عضلات واژن
- کاهش وزن برای از بین بردن فشار از روی ساختارهای لگن
مطالعات نشان داده اند که استفاده از استروژن واژینال باعث بهبودی در بازسازی و قدرت بافت واژن می شود. اگرچه استفاده از این استروژن برای تقویت سایر گزینههای درمانی ممکن است مفید باشد، اما به خودی خود افتادگی را برطرف نمیکند.
درمانهای جراحی شامل تعلیق رحم یا هیسترکتومی است. در تعلیق رحم، جراح با اتصال مجدد رباطهای لگن یا استفاده از مواد جراحی، رحم را در موقعیت اصلی خود قرار میدهد. در هیسترکتومی، جراح رحم را از طریق شکم یا واژن از بدن خارج میکند.
جراحی اغلب موثر است، اما برای خانمهایی که قصد بچهدار شدن دارند توصیه نمیشود. فشار وارده در بارداری و زایمان به عضلات لگن میتواند اصلاحات رحمی را از بین ببرد.
اینم ببین به کارت میاد حتما: درمان ریزش مو هورمونی و ارثی
جلوگیری از افتادگی رحم
افتادگی رحم در همیشه قابل پیشگیری نیست. با این حال، میتوانید چندین کار برای کاهش خطر انجام دهید، از جمله:
- انجام ورزش بدنی منظم
- تمرینات کگل
- درمان اختلالاتی که فشار را در لگن افزایش میدهد، از جمله یبوست مزمن یا سرفه
- حفظ وزن سالم
